Τελικά είμαστε όσο ελεύθεροι νομίζουμε;

Η ελευθερία είναι αυτή που όλοι επιθυμούν. Άνθρωποι από την Συρία, το Αφγανιστάν και τώρα από την Ουκρανία έχουν βιώσει, και βιώνουν. την απόλυτη ανελευθερία. Ξέρουν τί σημαίνει να είσαι φυλακισμένος στον ίδιο σου τον τόπο, τί σημαίνει να ξεριζώνεσαι από την πατρίδα σου για μια στάλα ελευθερία και δημοκρατία. Αντίθετα, στις χώρες της δύσης όπου ο πόλεμος έχει να εμφανιστεί αρκετές δεκαετίες, η έννοια της ελευθερίας θεωρείται αυτονόητη.





Photo by Bianca Ackermann on Unsplash


Έχουμε την αυταπάτη πως μπορούμε να ελέγξουμε τα πάντα στη ζωή μας. Νομίζουμε πως έχουμε τη δύναμη να καθορίσουμε όλες τις μεταβλητές σε αυτό που λέγεται ζωή και να τις κατευθύνουμε, με το στανιό, προς τα εκεί που, νομίζουμε, πως θέλουμε να είναι. Ένα πρέπει ισχυρό, σκληρό και άκαμπτο. Αυτό που καθορίζει τα πάντα χωρίς καμία δική μας συναίνεση. Γιατί απλά, έτσι πρέπει να είναι τα πράγματα, αυτό είναι το καθωσπρέπει, αυτό είναι που νομίζουμε πως απαιτείται από τον εαυτό μας. Το πρέπει είναι η απάντηση σε οποιαδήποτε εύλογη απορία μπορεί να γεννάται στη καρδιά μας.

Είμαστε εγκλωβισμένοι στη δουλοπρέπεια και δεν το έχουμε πάρει χαμπάρι. Η παρουσία είναι τόσο διακριτική που δεν τη καταλαβαίνουμε, αλλά εκείνη πετυχαίνει πάντα το σκοπό της. Μας βασανίζει η ιδέα της ζωής που θεωρούμε πως πρέπει να έχουμε και να υποστηρίζουμε. Μας βασανίζει ο κόσμος γύρω μας που έχει αυτά που πιστεύουμε πως μας λείπουν. Μας βασανίζει η ιδέα μιας άλλης ζωής, που αν την είχαμε, θα ήταν όλα τελείως διαφορετικά.

Γιατί θεωρούμε τους εαυτούς μας περισσότερο ελεύθερους από τις προηγούμενες γενιές; Παρόλο που ο κόσμος εξελίσσεται γιατί παραμένουμε ιδεολογικά στάσιμοι; Μήπως τελικά η καθεστηκυία τάξη έχει τον απόλυτο έλεγχο; Ιδέες και πρότυπα που μας καθορίζουν χωρίς να μας ζητήσουν την άδεια. Εδώ βρίσκεται η ειδοποιός διαφορά της ανελευθερίας του δυτικού ανθρώπου μιας και είναι πιο ύπουλη και απλώνει τα δίχτυα της προς όλες τις κατευθύνσεις. Μια αόρατη πίεση που μεγεθύνεται και, εντέλει, καταπιέζει τα πάντα. Τελικά, εμείς οι δυτικοί, είμαστε πραγματικά ελεύθεροι; Food for thought.